IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Foliar micromorphology of the family Lythraceae in Iran with special emphasis on the genera Lythrum, Ammannia, and Rotala مطالعه ریز‌ریخت‌شناسی برگ تیره گل‌حناییان در ایران با تاکید بر جنس‌های Lythrum، Ammannia و Rotala 161 179 127526 10.22092/botany.2022.357688.1293 EN Rana Mahmoodi PhD Student, Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, Rasht, 41938-33697, Iran Marzieh Beygom Faghir Associate Prof., Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, Rasht, 41938-33697, Iran Robabeh Shahi Shavvon Assistant Prof., Department of Biology, Faculty of Science, Yasouj University, Yasouj, 74934-75918, Iran Journal Article 2022 05 01 In the present survey, leaf micromorphological characters of 14 species belonging to three genera viz. Lythrum, Ammannia, and Rotala (Lythraceae) were analyzed using scanning electron microscopy (SEM). The results revealed two types of trichomes, three types of the papilla, nine types and five sub-types of epicuticular wax ornamentation, three types of anticlinal wall and outer periclinal layer, four types of outer stomatal rim/peristomatal rim pattern on both sides of the leaf surfaces. These characteristics are quite useful from taxonomic point of view. Based on the micromorphological characteristics of the leaves, an identification key is also provided for the studied species. Numerical analyses (unweighted pair-group method with arithmetic averages and principal components analysis) was used to find out the similarities and micromorphological correlations among the studied taxa. The present study revealed the alliance of eight Lythrum species, while some traits overlap between Ammannia, Rotala, and three Lythrum. The results also showed that, numerical analyses of leaf micmorphological traits is unable to determine the delimitation of the studied genera. در بررسی حاضر، ویژگی‌های ریزریخت‌شناسی برگ 14 گونه از سه جنس Lythrum،Ammannia و Rotala متعلق به تیره گل‌حناییان (Lythraceae) با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج، دو نوع کرک، سه نوع پاپیل، نه تیپ و پنج زیرتیپ از تزیینات موم روی کوتیکولی، سه نوع دیواره آنتی‌کلینال و لایه بیرونی پری‌کلینال، چهار نوع لبه بیرونی روزنه/ الگوی لبه درونی در دو طرف سطح برگ را آشکار ساخت. این صفات برای شناسایی جنس‌ها و گونه‌های تیره مذکور مهم و دارای اهمیت تاکسونومیک هستند. برای یافتن شباهت‌ها و همبستگی‌های ریزریخت‌شناسی بین آرایه‌ها، از آنالیز عددی (روش جفت-گروه وزن‌دهی نشده با میانگین‌های حسابی و تحلیل مؤلفه‌های اصلی) استفاده شد. یافته‌های بررسی حاضر، ارتباط و اتحاد بین هشت گونه Lythrum را نشان داد، در حالی‌ که برخی از صفات بین گونه‌هایAmmannia ،Rotala و سه گونه Lythrum هم‌پوشانی داشتند. نتایج این بررسی همچنین نشان داد که تجزیه و تحلیل عددی صفات ریز‌ریخت‌شناسی برگ قادر به تعیین محدوده سه جنس مورد مطالعه نمی‌باشد.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_127526_68bc2b785b3ab6e0dfe1a77928a365f1.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Seed morphology and micromorphology of Prangos species in Iran بررسی ریخت‌شناسی و ریزریخت‌شناسی بذر گونه‌های جنس Prangos در ایران 180 198 127530 10.22092/botany.2022.359261.1313 EN Raziyeh Zarei PhD Student, Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, Rasht, Iran Valiollah Mozaffarian : Research Prof., Department of Botany, Research Institute of Forests and Rangelands, IR-13185-116, Tehran, Iran Mansour Afshar Mohammadian Associate Prof., Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, P.O. Box 41335-1914 Rasht, Iran Journal Article 2022 07 19 The seed morphology of 15 species of Prangos (Apiaceae) from Iran has been examined using light and scanning electron microscopies. Macro- and micromorphological features, including seed shape, color, size, epidermal cell shape, anticlinal boundaries, outer periclinal cell wall, and characteristics of outer cell walls have been investigated. Based on epidermal cell size, cell arrangement, cell anticlinal and periclinal walls; three types of anticlinal cell wall boundaries were recognized. The study showed that, the seed coat ornamentation pattern could be helpful in identification of species. The purpose of this study was to describe and compare external seed morphological characteristics of Prangos species and to evaluate their possible use for taxonomic considerations. In addition, based on the seed exomorphic criteria extracted from LM and SEM, an artificial key to the species of the genus is provided. ریخت‌شناسی بذر 15 گونه Prangos (چتریان) از ایران با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی روبشی مورد بررسی قرار گرفته است. ویژگی‌های ریخت‌شناسی و ریزریخت‌شناسی شامل شکل بذر، رنگ، اندازه، شکل سلول‌های اپیدرمی، مرزهای آنتی‌کلینال، دیواره سلولی بیرونی پریکلینال و ویژگی‌های دیواره‌های سلولی خارجی مورد بررسی قرار گرفت. براساس اندازه سلول‌های اپیدرمی، آرایش سلولی، دیواره‌های آنتی‌کلینال و پری‌کلینال، سه نوع مرز دیواره سلولی شناسایی شد. این مطالعه نشان داد که الگوی تزیینات پوشش دانه می‌تواند در شناسایی گونه‌ها مفید باشد. هدف از این مطالعه، توصیف و مقایسه ویژگی‌های ریخت‌شناسی سطح خارجی بذر گونه‌های Prangos و ارزیابی کاربرد احتمالی آن‌ها برای مطالعات رده‌بندی می‌باشد. همچنین، براساس معیارهای شکل خارجی بذر به دست آمده از میکروسکوپ نوری و الکترونی روبشی، یک کلید مصنوعی برای گونه‌های جنس مورد نظر ارایه گردید.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_127530_f946faaa48f3529a60b1408fb5b3aa8a.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Molecular phylogeny of the genus Sanguisorba from Iran: Evidence based on cpDNA and nrDNA sequencing analysis مطالعه فیلوژنی جنس Sanguisorba در ایران: شواهدی مبتنی برتجزیه و تحلیل توالی DNA کلروپلاستی و هسته‌ای 199 212 127531 10.22092/botany.2022.359495.1318 EN Marzieh Beygom Faghir Associate Prof., Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, Rasht, 41938-33697, Iran Adeleh Deylami Moezi MSc Student, Department of Biology, Faculty of Science, University of Guilan, Rasht, 41938-33697, Iran Robabeh Shahi Shavvon Assistant Prof., Department of Biology, Faculty of Science, Yasouj University, Yasouj, 74934-75918, Iran Journal Article 2022 07 27 In this research, the molecular phylogeny of the genus Sanguisorba including two species (S. officinalis and S. minor), and the three subspecies (S. minor subsp. muricata, S. minor subsp. lasiocarpa, and S. minor subsp. minor) were studied from Iran using nrDNA ITS and cpDNA rpl32-trnL(UAG). For this purpose, 26 taxa, comprising four Iranian samples plus 22 previously sequenced data received from GenBank were analyzed. The phylogenetic relationships were reconstructed within Sanguisorba using maximum parsimony and Bayesian analyses. The results of nuclear sequence analysis showed separation of two subfamilies (Agrimoniinae and Sanguisorbinae), monophyly of Sanguisorba, complete separation of S. officinalis (in Sanguisorba clade) from S. minor and the three subspecies (in Poterium clade). Although, the intraspecific relationship remained unresolved, but it was found that, the use of micro- and macromorphological criteria could be used as an important tool in different taxonomic ranks, especially in intraspecific identification. In addition, average sequence divergence, genetic differentiation, morphological, and micromorphological evidence are discussed. در بررسی حاضر، فیلوژنی مولکولی جنس Sanguisorba متعلق به گل‌سرخیان (شامل دو گونه S. officinalis و S. minor) و سه زیرگونه (S. minor subsp. muricata, S. minor subsp. lasiocarpa و S. minor subsp. minor) از ایران با استفاده از nrDNA ITS و rpl32-trnL(UAG) مورد مطالعه قرار گرفت. به این منظور، 26 آرایه، شامل چهار نمونه از ایران به همراه 22 توالی از بانک ژن مورد آنالیز قرار گرفت. روابط فیلوژنتیکی گونه‌های Sanguisorba با استفاده از آنالیزهای ماکزیمم پارسیمونی و بایزین بازسازی شدند. نتایج آنالیز توالی هسته‌ای منجر به جدایی دو زیرطایفه (Agrimoniinae و Sanguisorbinae)، تک‌تباری جنس Sanguisorba و جدایی کامل S. officinalis (روی شاخه Sanguisorba) از S. minor و سه زیرگونه آن (روی شاخه Poterium) شد. با وجودی که طی بررسی حاضر، روابط فروگونه به طور حل نشده باقی ماند، اما مشخص گردید که استفاده از معیارهای ریخت‌شناسی و ریزریخت‌شناسی می‌تواند به عنوان ابزار مهمی برای تفکیک سطوح مختلف تاکسونومیک به ویژه، شناسایی فروگونه‌ایی استفاده شود. به علاوه، در این تحقیق، میانگین درصد واگرایی نوکلئوتیدی، تفاوت توالی‌ها، شواهد ریخت‌شناسی و ریزریخت‌شناسی مورد بحث قرار گرفته است.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_127531_97db44ade56cef598337d0bda7ff5a82.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Plant communities across a vegetation profile in Kaboodan Island of Urmia Lake (northwest of Iran) اجتماعات گیاهی در امتداد پروفیل پوشش گیاهی در جزیره کبودان دریاچه ارومیه (شمال‌غرب ایران) 213 237 128166 10.22092/bot.j.iran.2022.360414.1327 EN Atefeh Ghorbanalizadeh PhD Graduate, Department of Plant Sciences, School of Biology, College of Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2022 07 05 In the present study, the vegetation of Kaboodan Island, the largest island of saltwater Urmia Lake (northwest of Iran) was documented, predominantly based on a vegetation profile established across the island. For this purpose, vegetation sampling was carried out along a north-south profile together with some scattered points. Vegetation data analysis was accomplished in the form of classification using TWINSPAN and ordination using DCA. The synoptic table of vegetation units and the schematic view of vegetation profile were also presented. From a total of 107 relevés, 24 plant communities were distinguished according to floristic and ecological characteristics in Kaboodan Island. They were categorized into three groups including: 1. Plant communities formed on the dried bed of Urmia Lake (on the island present-day shorelines), 2. Plant communities developed on the island former shorelines, and 3. Plant communities found on hills adjacent to shorelines, steppe areas and valleys of the island. The result of the present survey showed that, Kaboodan Island with a less-touched ecosystem and no anthropogenic activities over decades is a home to various plant species and vegetation types. Considering to unstable hydrological condition of Urmia Lake in recent years, conservation and vegetation monitoring is highly recommended for this and other islands of the lake facing the succession trend. در این مطالعه، پوشش گیاهی جزیره کبودان، بزرگترین جزیره دریاچه آب شور ارومیه واقع در شمال‌غرب ایران عمدتا براساس پروفیل پوشش گیاهی مستقر در عرض جزیره مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، نمونه‌برداری پوشش گیاهی در امتداد یک پروفیل شمالی-جنوبی و برخی نقاط پراکنده صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌های پوشش گیاهی در قالب طبقه‌بندی با استفاده از روش TWINSPAN و رسته‌بندی با به کارگیری روش DCA انجام شد. جدول خلاصه شده واحدهای رویشی و تصویر شماتیک پروفیل پوشش گیاهی ارایه شدند. از مجموع 107 رولوه پوشش گیاهی، 24 اجتماع گیاهی با در نظر گرفتن جنبه‌های فلورستیکی و بوم‌شناختی در جزیره کبودان شناسایی شدند. این اجتماعات در سه گروه جای داده شدند که عبارتند از: 1- اجتماعات گیاهی شکل‌گرفته در بستر خشک شده دریاچه ارومیه (در ساحل کنونی جزیره کبودان)؛ 2- اجتماعات گیاهی توسعه یافته در ساحل قبلی جزیره و 3- اجتماعات گیاهی موجود در تپه‌ماهورهای مجاور خطوط ساحلی، مناطق استپی و دره‌های جزیره کبودان. در نتیجه بررسی حاضر مشخص گردید که جزیره کبودان با اکوسیستم کمتر دست‌خورده و بدون فعالیت‌های انسانی در طول دهه‌ها، دربردارنده گونه‌های متنوع گیاهی و تیپ‌های مختلف پوشش گیاهی است. با توجه به وضعیت آبی ناپایدار دریاچه ارومیه در سال‌های اخیر، حفاظت و نظارت بر پوشش گیاهی این جزیره و سایر جزایر دریاچه ارومیه که با روند توالی روبرو هستند، مؤکدا توصیه می‌گردد.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128166_6cdb1ebd56706618eda7c334a260cc12.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Typification notes on Iranian Apiaceae (tribe Echinophoreae) یادداشت‌هایی بر تیپ‌گذاری چتریان ایران (تبار Echinophoreae) 238 251 128197 10.22092/bot.j.iran.2022.358474.1311 EN Maryam Khajehpiri PhD Student, Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Isfahan 81746-73441, Iran Hojjatollah Saeidi Associate Prof., Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Isfahan 81746-73441, Iran Catherine La Farge Prof., Department of Biological Sciences, Faculty of Science, University of Alberta, Edmonton T6G 2E9, AB, Canada Farrokh Ghahremaninejad Prof., Department of Plant Sciences, Faculty of Biological Sciences, Kharazmi University, Tehran 15719-14911, Iran Journal Article 2022 06 17 In studying different taxonomic aspects of the tribe Echinophoreae, the typification status of all species was reviewed. In the present study, authors of the paper designated a syntype for Pycnocycla aucheriana var. aucheriana name and rejected type conditions for a few specimens of Anisosciadium orientale and P. aucheriana var. aucheriana. In addition, some corrections in location and specimen information have been made on a number of type specimens of A. orientale, P. cespitosa, and P. spinosa var. aitchisonii at herbaria C, K, and P. طی مطالعه جنبه‌های مختلف تاکسونومیک تبار Echinophoreae، وضعیت تیپ‌گذاری تمامی آرایه‌های تبار مذکور مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی حاضر، یک سین‌تایپ برای Pycnocycla aucheriana var. aucheriana معرفی و وضعیت تیپ تعدادی از نمونه‌های هرباریومی مربوط به آرایه‌های Anisosciadium orientale و P. aucheriana var. aucheriana رد شد. همچنین، اصلاحاتی بر اطلاعات مربوط به محل رویش و نمونه‌های هرباریومی نگهداری‌ شده از آرایه‌های A. orientale، P. cespitosa و P. spinosa var. aitchisonii در هرباریوم‌های C، K و P انجام گردید.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128197_74db94e1682da64f60ff71fe709f604a.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Solving some ambiguities using micromorphological traits in some species of Campanula in the north and northwest of Iran رفع برخی ابهامات با استفاده از صفات ریزریخت‌شناسی در برخی گونه‌های Campanula در شمال و شمال‌‌غرب ایران 252 263 128223 10.22092/bot.j.iran.2022.360562.1334 EN Soheila Abdollahfard PhD Student, Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Fariba Sharifnia Associate Prof., Department of Biology, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Sara Saadatmand Associate Prof., Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Mostafa Assadi Research Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research Education and Extension Organization (AREEO), P.O. Box 13185-116, Tehran, Iran Iraj Mehregan Associate Prof., Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2022 11 11 In the present research, scanning electron microscope (SEM) was employed to observe the outer perianth (sepal) of 14 species of Campanula (Campanulaceae) in the north and northwest of Iran through micromorphological studies. Hence, by a precise observation, the perianths were examined in terms of hairiness, hair shape, hair density and epidermal pattern, and then a table of traits was prepared. The species were further categorized into two groups: hairy and hairless; in terms of hairiness, into five groups: stellate, strigose, villouse, crispate, and hooked; and in terms of hair variations into five groups: striate, rugose, cup-shaped, papillate; and striate-papillate. According to the results, the species complex C. reuteriana and C. propinqua exhibit differences in terms of the hair type, perianth, as well as epidermal pattern of the perianth. Furthermore, based on the results of this research, the micromorphological studies of the epidermal pattern of perianth confirmed the separation of species complex C. trachelium from C. latifolia. In general, the present study revealed that, species are differentiated and identified via their micromorphological features. در این پژوهش، گلپوش خارجی (کاسبرگ) 14 گونه از جنس Campanula (گل‌استکانیان) با میکروسکوپ الکترونی نگاره (SEM) در شمال و شمال‌‌غرب ایران مورد مطالعات ریزریخت‌شناسی قرار گرفت. در مشاهدات مورد نظر، گلپوش‌ها از نظر وضعیت، شکل و تراکم کرک‌ها و همچنین الگوی اپیدرمی گلپوش بررسی و جدول صفات تهیه گردید. همچنین، گونه‌ها از نظر وضعیت کرک به دو گروه کرک‌آلود و بدون کرک و در رابطه با تنوع کرک به پنج گروه ستاره‌ای (stellate)، خمیده و زبر (strigose)، کرک بلند (villouse)، مجعد (crispate) و قلابی (hooked) و نیز براساس الگوی اپیدرمی گلپوش به پنج گروه مخطط (striate)، چروکیده (rugose)، فنجانی شکل (cup-shaped)، دارای برجستگی (papillate) و مخطط دارای برجستگی (striate-papillate) دسته‌بندی شدند. طبق نتایج به دست آمده در این بررسی، کمپلکس گونه‌ای C. reuteriana و C. propinqua تفاوت‌هایی را از نظر نوع کرک گلپوش و الگوی اپیدرمی گلپوش نشان دادند. همچنین در مطالعات ریزریخت‌شناسی الگوی اپیدرمی گلپوش، جدایی کمپلکس گونه‌ای C. trachelium از C. latifolia براساس نتایج به دست آمده در این تحقیق تایید می‌شود. به طورکلی، مطالعه حاضر نشان داد که گونه‌ها با صفات ریزریخت‌شناسی ‌‌خود مشخص و متمایز می‌شوند.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128223_97c641e70af417defc8be14b60c530de.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Diversity and distribution of heterocystous cyanobacteria across solar radiation gradient in terrestrial habitats of Iran تنوع و پراکنش سیانوباکتری‌های دارای هتروسیست در طول شیب پرتوی خورشید در زیستگاه‌های خشکی ایران 264 281 128288 10.22092/bot.j.iran.2023.360711.1336 EN Pardis Irankhahi PhD Student, Department of Plant Sciences and Biotechnology, Faculty of Life Sciences and Biotechnology, Shahid Beheshti University, G.C., Tehran, Iran Hossein Riahi Prof., Department of Plant Sciences and Biotechnology, Faculty of Life Sciences and Biotechnology, Shahid Beheshti University, G.C., Tehran, Iran Zeinab Shariatmadari Assistant Prof., Department of Plant Sciences and Biotechnology, Faculty of Life Sciences and Biotechnology, Shahid Beheshti University, G.C., Tehran, Iran Zahra Aghashariatmadari Assistant Prof., Irrigation and Reclamation Engineering Department, University College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran Journal Article 2022 11 27 Cyanobacteria are important part of microflora in terrestrial ecosystems. Due to the presence of protective mechanisms in these microorganisms, they have potential to tolerate abnormal ecological conditions especially in arid and semi-arid habitats. In the present study, the diversity, distribution and community’s structure of the heterocystous cyanobacteria isolated from natural habitats of Iran with different solar radiation gradient were investigated. In total, 41 heterocystous morphospecies were isolated from soils of 21 studied sites. The isolated taxa were belonged to eight genera including Nostoc (54.68%) followed by the Calothrix (13.63%), Cylindrospermum (9.76%), Anabaena (7.32%), Trichormus (7.32%), Wollea (2.43%), Nodularia (2.43%), and Hapalosiphon (2.43%), respectively. According to the results, ecological factors such as solar radiation, relative humidity, and soil salinity can affect the diversity and distribution of these cyanobacteria in terrestrial ecosystems. The results also showed that, some taxa were dominant in stations with high radiation levels. Among the identified taxa, Nostoc was found to be the dominant genus at all stations, especially in sites with higher solar radiation levels. In addition, the presence of the brown Nostoc species in arid areas confirming their resistance due to their high amount of carotenoids content and other protective mechanisms that protect them from high light intensity. سیانوباکتری‌ها از اجزای اصلی و مهم میکروفلور اکوسیستم‌های خشکی به ‌‌شمار می‌آیند. این میکروارگانیسم‌ها به‌ دلیل داشتن مکانیسم‌های دفاعی مختلف توانایی مقاومت در مقابل شرایط سخت بوم‌شناختی نظیر زیستگاه‌های خشک و نیمه‌خشک را دارند. در مطالعه حاضر، تنوع زیستی، پراکنش و ساختار جمعیتی سیانوباکتری‌های دارای هتروسیست در زیستگاه‌های طبیعی ایران براساس شیب پرتوی خورشید مورد بررسی قرار گرفت. به ‌طور کلی، 41 ریخت گونه از 21 ایستگاه مطالعاتی جمع‌آوری و جداسازی شد. این آرایه‌ها به ‌ترتیب به هشت جنس، با سطوح تنوع زیستی متفاوت متعلق بودند که عبارتند از:Nostoc (54.68%) ،Calothrix (13.63%) ، Cylindrospermum (9.76%)، Anabaena (7.32%)،Trichormus (7.32%) ، Wollea (2.43%)، Nodularia (2.43%) و Hapalosiphon (2.43%). بر این اساس، عوامل بوم‌شناختی مانند میزان تابش نور خورشید، رطوبت نسبی و شوری خاک روی تنوع و پراکنش سیانوباکتری‌های مورد مطالعه اثرگذار بود. همچنین نتایج نشان داد، برخی آرایه‌ها در مناطق با سطح پرتوی زیاد پراکنش وسیع‌تری دارند. در میان آرایه‌های مورد بررسی، جنس Nostoc در تمام ایستگاه‌های مطالعاتی، به ‌ویژه در ایستگاه‌هایی با میزان تابش بالای نور خورشید به‌‌ عنوان جنس غالب شناخته شد. همچنین در بررسی حاضر مشخص گردید که مقاومت پرتوی اعضای این جنس می‌تواند به دلیل حضور مقادیر زیاد کاروتنویید و سایر مکانیسم‌های حفاظتی باشد که از آن‌ها در برابر تابش شدید نور خورشید محافظت می‌کند.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128288_cb07e4f4c4d4480d90ff5f932083a07e.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Carduus lanuginosus, a new record from northwest of Iran Carduus lanuginosus، گزارشی جدید از شمال‌غرب ایران 282 286 127529 10.22092/botany.2022.358639.1307 EN Mohammad Amini Rad Research Associate Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran Journal Article 2022 05 17 Carduus with about 90 species with diversity center in Eurasia (mainly in Mediterranean region) is also scattered in northern and central Africa. Carduus is usually similar to Cirsium for its medium- to large-sized heads, very spiny leaves, and achenes with apical nectary as well as a long pappus detachable as a single piece. So far, eight species have been reported from Iran, namely, C. thoermeri, C. onopordioides, C. hamulosus, C. transcaspicus, C. seminudus, C. getulus, C. pycnocephalus, and C. arabicus. During the study of the plants collected from W. Azarbaijan province (west of Iran), an interesting specimen was identified as C. lanuginosus which is reported here as a new record for the flora of Iran. Description, distribution map, and some notes for species are presented. در مطالعه نمونه‌های جمع‌آوری شده متعلق به تیره کاسنی از استان آذربایجان‌غربی (منطقه مرزی ایران و ترکیه)، نمونه‌ای جالب از جنسCarduus L. مشاهده و تحت نامCarduus lanuginosus Willd. نامگذاری گردید که برای نخستین بار از ایران گزارش می‌شود. گونه مذکور دارای مشخصات زیر بود: گیاهی چندساله، به ارتفاع تقریبا 50 سانتی‌متر، پوشیده از تارهای عنکبوتی؛ ساقه سراسر با بال‌های پیوسته، با یک کاپیتول تنها در انتهای انشعابات، با کرک‌های سفید خوابیده و متراکم (شبیه برگ)، سراسر برگی، با بال‌های سینوسی و لوب‌های منتهی به خارهای سه‌گوشه؛ برگ‌های ساقه‌ای شانه بخش عمیقا یا به اندازه نصف تا یک‌چهارم شکفته، تقریبا به ‌طول 15 و عرض 4 سانتی‌متر، انشعابات اول با سه تا چهار بخش مثلثی یا سرنیزه‌ای و لوب‌های خاردار به ‌شدت محکم، خارها به ‌طول 10-2 میلی‌متر، در هر دو سطح پوشیده از تارهای عنکبوتی متراکم؛ گل‌آذین دیهیم، با تعداد کمی کاپیتول بزرگ، منفرد؛ کاپیتول‌ها دارای تا 100 گل؛ دمگل‌آذین بدون خار یا خاردار؛ گریبان به ‌قطر 5/4-4 سانتی‌متر، با تارهای عنکبوتی متراکم، کروی فشرده، به‌ طول 3-2 سانتی‌متر، به ‌همراه خار؛ برگه‌های گریبانی تنک، سرنیزه‌ای-سوزنی، گسترده و منتهی به یک خار بلند درفشی مانند و به ‌رنگ ارغوانی، با یک رگه برجسته و مشخص؛ جام‌گل به طول تا 22 میلی‌متر، با پهنک متقارن، به‌ رنگ صورتی، تقریبا هم‌طول لوله؛ فندقه به ‌طول تقریبا 5 میلی‌متر؛ کاکل به ‌طول 17-16 میلی‌متر، صاف (شکل‌های 1 تا 3). شایان ذکر است، این گونه در شیب‌های ملایم سنگی و سنگریزه‌ای در مناطق مرتفع کوهستانی رویش دارد (شکل 4). نمونه بررسی شده: استان آذربایجان‌غربی، چالدران، سعدل، چخورکندی، 3030-2900 متر، 22/04/1394، امینی‌راد و بهرامی‌شاد (IRAN 75312).

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_127529_d803992466c298966e5dd8ecaf19a1c9.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Lectotypification of two names in Spiraea and its distribution تعیین لکتوتیپ دو نام در جنس Spiraea و پراکنش آن 287 292 127528 10.22092/botany.2022.358516.1304 EN Nazokat Daminova Phd Student, Institute of Botany, Academy of Sciences of the Republic of Uzbekistan, Tashkent, 100125, Uzbekistan Anand Kumar Botanist, Central National Herbarium, Botanical Survey of India, Howrah 711 103, India Obidjon Turdiboev Phd Student, Institute of Botany, Academy of Sciences of the Republic of Uzbekistan, Tashkent, 100125, Uzbekistan 0000-0002-5627-9886 Mohammad Hamid Hamdard MSc, Botany Department, Faculty of Biology, Kabul University, Kabul, Afghanistan Shabir A. Rather PhD, Center for Integrative Conservation, Xishuangbanna Tropical Botanical Garden, Chinese Academy of Sciences, Mengla, China Journal Article 2022 05 18 Spiraea pilosa Franch. is encompassing the high elevations (1000–3000 m) in the Tien-Shan and Pamir-Alay mountain ranges (Afghanistan, Kazakhstan, Kirgizstan, Pakistan, Tadzhikistan, and Uzbekistan). Second-step lectotype is designated here for the name S. pilosa Franch. and the lectotype is designated for S. brahuica var. glaucophylla Kitam., a basionym of S. pilosa subsp. glaucophylla (Kitam.) Schönb.-Tem. Distribution of S. pilosa subsp. pilosa and S. pilosa subsp. glaucophylla (Kitam.) Schönb.-Tem. is also provided. گونه Spiraea pilosa Franch. متعلق به گل‌سرخیان (Rosaceae) که در ارتفاعات 1000 تا 3000 متری رشته‌ کوه‌های تین-شان و پامیر-آلای (افغانستان، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان و ازبکستان) واقع شده است همراه با نقشه پراکنش، مورد بررسی تاکسونومیک قرار گرفت. نام محل گونه مذکور، براساس منابع دقیق نام-مکان (toponym) که در پروتوکل Semessan ذکر گردیده، انتخاب شده است. به علاوه در این بررسی، نقشه پراکنش گونه مورد نظر و زیرگونه‌ آن [S. pilosa subsp. glaucophylla (Kitam.) Schönb.-Tem] همراه با گونه‌های دیگر نیز ارایه شده است. نمونه اصلی گونه از هرباریوم Muséum national d'Histoire naturelle (P) ، هرباریوم دانشگاه کیوتو (KYO) و همچنین از نمونه‌های دیگر بومی ازبکستان با استفاده از اطلاعات برخط هرباریوم (P) و هرباریوم ملی ازبکستان (TASH) مورد مطالعه قرار گرفته است. اکرونیم گونه مورد مطالعه، طبق Thiers (2021) و پروتولوگ، نوع نمونه‌ها و اطلاعات دیگر از پایگاه برخط گیاهان جهان (POWO) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است (شکل‌های 5-1).

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_127528_bb8fd116b5525dba022fcd8c8286c820.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Cnidiocarpa physospermifolia, a new record for the flora of Iran Cnidiocarpa physospermifolia، گزارشی جدید برای فلور ایران 293 299 128126 10.22092/bot.j.iran.2022.360477.1330 EN Mahmoud Bidarlord Research Assistant Prof., Guilan Agricultural and Natural Resources Research and Education Center, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran Dmitry Lyskov Researcher, Department of Higher Plants, Faculty of Biology, Lomonosov Moscow State University, 1-12 Leninskie Gory, 119234, Moscow, Russia Journal Article 2022 11 07 Cnidiocapra consists of five species that are distributed in the Caucasus, Southwest Asia, and Central Asia. Up to now, only one species of this genus, namely, C. alata, is known in Iran. During the floristic study of the Aq-Dagh Protected Area (south of Ardabil province, Iran), C. physospermifolia another species of this genus was observed and identified from the subalpine wetland. This species is characterized by striated stems, 2-ternate leaves, absent or one linear bract, scabrous and unequal rays, and 4–6 commissural vittae. This paper provides the description, and diagnostic images of the plant along with its distribution. The identification key for Cnidiocapra species is also presented. جنس Pimenov Cnidiocarpa (چتریان) با پنج گونه، در جنوب غربی آسیا، قفقاز تا آسیای میانه پراکنش دارد. تا کنون در ایران از این جنس تنها گونه C. alata شناخته شده است، اما طی مطالعه فلورستیک منطقه حفاظت شده آق‌داغ واقع در جنوب استان اردبیل، از مانداب‌های نیمه‌آلپی، گونه‌ای دیگر از این جنس با نام C. physospermifolia مشاهده و مورد شناسایی قرار گرفت. این گونه با ساقه ایستاده، شیاردار، برگ‌های دوبار سه‌بخشی، بدون برگه و یا با یک برگه خطی نازک، شعاع‌های چتر زبر و نابرابر و 6-4 کانال هدایت شیرابه درون مریکارپ قابل تشخیص بود. در گزارش حاضر، علاوه بر شرح گیاه، تصاویر تشخیصی، زیستگاه، صفات متمایزکننده از گونه موجود در ایران و کلید شناسایی برای همه گونه‌های جنسCnidiocarpa ارایه می‌شود (شکل‌های 1 و 2).

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128126_000ec83f89cefe8716836190472da25d.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Erodium amanum, a new record for the flora of Iran Erodium amanum، گزارشی جدید برای فلور ایران 300 305 128209 10.22092/bot.j.iran.2022.360643.1335 EN Esmaeil Jarchi PhD Student, Department of Plant Biology, Faculty of Biological Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran Shahram Bahadori PhD Student, School of Biology and Center of Excellence in Phylogeny of Living Organisms, College of Science, University of Tehran, Tehran, Iran Mohammad Mahmoodi Research Assistant Prof., Botany Research Division, Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), P.O. Box 13185-116, Tehran, Iran Journal Article 2022 11 21 The genus Erodium comprising nearly 74 species is almost a cosmopolitan taxon, however, the Mediterranean basin harboring about 80% of all species is considered the species diversity center of this genus. Erodium amanum reported here as a new record for the flora of Iran, is a dwarf dioecious perennial plant growing in a few restricted habitats at alpine steppes of NW of Iran. The genus is currently represented by 12 annual and four perennial species in Iran, of which only one is endemic. Its description, geographical distribution map, photos, and morphological comparison with its close species are provided. جنس Erodium یا نوک لک‌لکی با حدود 74 گونه، یک آرایه جهان‌وطن به شمار می‌رود. با این وجود، حوزه دریای مدیترانه که تقریبا 80 درصد گونه‌ها را در بر می‌گیرد، به عنوان کانون تنوع گونه‌ای این جنس شناخته می‌شود. در بررسی حاضر، Erodium amanum به عنوان گزارشی جدید برای فلور ایران معرفی می‌شود. با احتساب این گونه، جنس نوک لک‌لکی با 12 گونه یک‌ساله و چهار گونه چندساله در ایران حضور دارد که از میان آن‌ها تنها یک گونه انحصاری است. گونه مذکور گیاهی کوتاه قد، دوپایه‌ و چندساله است که در رویشگاه‌های محدودی در استپ‌های مرتفع شمال‌غرب ایران می‌روید. شرح گیاه‌شناسی، نقشه پراکنش، تصاویر و جدول مقایسه‌ ریخت‌شناسی آن با گونه‌های مشابه ارایه شده است (شکل‌های 1 و 2).

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128209_1157376a6c3836591a7ed0cda890e8b0.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 First report of Coniothyrium ferrarisianum from Iran نخستین گزارش Coniothyrium ferrarisianum در ایران 306 308 128121 10.22092/bot.j.iran.2022.360285.1326 EN Mehdi Mehrabi-Koushki Associate Prof. of Plant Pathology, Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahid Chamran University of Ahvaz, Iran; Biotechnology and Bioscience Research Center, Shahid Chamran University of , Iran Saeid Artand MSc Student of Plant Pathology, Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shahid Chamran University of Ahvaz, Iran Journal Article 2022 10 13 Coniothyrium Corda belonges to the family Coniothyriaceae, and contains several species mainly pathogenic on plants and immunocompromised patients (Verkley 2014). Members of this genus are characterised by pycnidial conidiomata that mostly produce relatively small, subhyaline to pigmented, 1- or 2-celled conidia. During winter 2020, while conducting a survey on pathogenic and non-pathogenic fungi from Zagrosian forest trees in Dezful (Khuzestan province, Iran), two strains of Coniothyrium were isolated from leaves of Daphne mucronata Royle showing some leaf spots. To isolate fungi, small pieces from the interface between healthy and diseased leaves tissue (3–7 mm) were excised and surface-sterilised in 2% sodium hypochlorite (1–1.5 min), followed by rinsing three times in sterile distilled water (2 min), and finally dried up on sterile filter paper. The plant pieces were placed on potato-dextrose-agar medium (PDA) supplemented with 30 mgL−1 of streptomycin. After 10 days of incubation at 25 °C, two identical isolates were recovered and purified using single hyphal tip method. One isolate (SCUA-Ar-S9D) was selected for further morphological and molecular analyses. This isolate is preserved at the Iranian Fungal Culture Collection (IRAN 4783C), located at the Iranian Research Institute of Plant Protection (Tehran, Iran). طی پاییز 1399، هنگام بررسی قارچ‌های بیماری‌زا و غیر‌بیماری‌زا از درختان جنگلی زاگرس در دزفول (استان خوزستان، ایران)، دو جدایه Coniothyrium از برگ‌های دافنه (Daphne mucronata Royle) با علایم لکه‌برگی به دست آمد. برای جداسازی قارچ، قطعات کوچکی از مرز بافت‌های آلوده و سالم برگ‌ها (به قطر 7-3 میلی‌متر) بریده شد و در هیپوکلریت سدیم 2% (5/1-1 دقیقه) ضدعفونی‌ سطحی و سپس سه بار در آب مقطر استریل شستشو و روی کاغذ صافی استریل خشک شدند. قطعات گیاهی روی محیط کشت سیب‌زمینی-دکستروز-آگار (PDA) که به آن 30 میلی‌گرم در لیتر سولفات استرپتومایسین اضافه گردیده بود، قرار داده شدند. پس از ده روز نگهداری در دمای 25 درجه سلسیوس، دو جدایه مشابه از نظر ریخت‌شناسی جداسازی شد که به روش نوک‌ریسه خالص‌سازی شدند. یک جدایه (IRAN 4783C) جهت بررسی‌های دقیق ریخت‌شناختی و مولکولی انتخاب شد. ریسه‌های هوایی تولید‌ شده روی PDA با استفاده از یک اسلاید شیشه‌ای سترون جمع‌آوری و DNA براساس یک روش آلی مبتنی بر فنل و کلروفورم استخراج شد. ناحیه ITS با استفاده از آغازگرهای ITS1 و ITS4 تکثیر و توالی‌یابی شد و در بانک ژن تحت شماره دسترسی ON365887 ثبت شد. جدایه مورد بررسی و سویه تیپ گونه Coniothyrium ferrarisianum (CBS 285.74)، 8/99 درصد همسانی نوکلئوتیدی در ناحیه ITS داشتند. تبارنمای درست‌نمایی بیشینه با استفاده از الگوریتم GTR + G + I در نرم‌افزار raxmlGUI 2.0 beta ساخته شد. در تبارنما (شکل 2)، جدایه تحت بررسی با دو سویه از گونه C. ferrarisianum (CBS 285.74 و PMM 2039) خوشه‌بندی شد و یک شاخه تکاملی با ارزش بوت‌استراپ 100 درصد ایجاد کرد. براساس ریخت‌شناسی و بررسی ناحیه ITS، این جدایه به ‌عنوان گونه C. ferrarisianum شناسایی شد که طبق دانش نویسندگان گزارش حاضر، نخستین گزارش آن برای قارچ‌های ایران است. مشخصات ریخت‌شناختی از کشت‌های رشد ‌یافته روی آرد-یولاف-آگار (OA) در تناوب نوری 12:12 ساعت به مدت 15 روز ثبت شد (شکل 1). قطر پرگنه‌ها روی محیط کشت OA بعد از هشت روز نگهداری در دمای 25 درجه سلسیوس به 26 میلی‌متر رسید. پرگنه‌ها پنبه‌ای‌ شکل و سفید و پیکنیدیوم‌ها به صورت دوایر قهوه‌ای در مرکز پرگنه‌های مسن‌تر مشاهده شدند. اندام بارده غیر‌جنسی از نوع پیکنیدیوم، به صورت انفرادی یا مجتمع روی سطح محیط کشت یا فرورفته در آن مشاهده شدند. پیکنیدیوم‌ها کروی تا نیمه‌کروی و اندازه آن‌ها 134-126(-103) × 115-131(-87) میکرومتر بود. سلول‌های کنیدیوم‌زا بی‌رنگ، از نوع فیالید و فلاسکی ‌شکل بودند. کنیدیوم‌ها تک‌سلولی، خاکستری تا کریستالی، بیضوی تا نیمه‌استوانه‌ای، با دیواره نازک و صاف و به اندازه (5/4-)4-5/2 × (8-)5/7-5/4 میکرومتر بودند.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128121_42cedc1a7604e246c63dcab521a9f226.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Glomus nanolumen, a new report from Iran Glomus nanolumen، گزارشی جدید از ایران 309 310 128230 10.22092/bot.j.iran.2023.360774.1337 EN Sima Zangeneh Research Instructor, Department of Botany, Iranian Research Institute of Plant Protection, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran Journal Article 2022 12 03 The campus of Iranian Research Institute of Plant Protection (Tehran, Iran), due to the great extent, rich vegetation, specific geographical location of the boundary between urban and Alborz mountain, high altitude, located within an urban area, also from various aspects of biological, ecological, biodiversity and environment also help to reduce air pollution of the region is an important urban location. In 2013, in the form of a research project, the mycorrhizal fungi of the said place was investigated. محوطه مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور (تهران)، یک محدوده اقلیمی ویژه است که از نظر پوشش گیاهی نسبتا بکر، وسعت و شرایط ویژه جغرافیایی و بوم‌شناختی از اهمیت بالایی برخوردار است. در سال 1393 در قالب یک طرح تحقیقاتی، فلور گیاهی و قارچی این محل بررسی و شناسایی شد. در قسمت مربوط به شناسایی فلور قارچ‌های میکوریزی ریزوسفر گیاهان، نمونه‌برداری به شکل تصادفی، از عمق صفر تا 30 سانتی‌متری ریزوسفر درختان غالب در پوشش گیاهی محوطه مؤسسه مذکور انجام شد.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128230_48772059821237c62103a9d962738ecd.pdf

IRIPP, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, IRAN Rostaniha 1608-4306 23 2 2022 12 01 Macrotyphula fistulosa, a new record of genus Macrotyphula for Iran Macrotyphula fistulosa، نخستین گزارش از جنس Macrotyphula در ایران 311 312 128246 10.22092/bot.j.iran.2023.360804.1338 EN Mohammad Reza Asef Research Assistant Prof., Department of Botany, Iranian Research Institute of Plant Protection, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran Ronald H. Petersen Prof., Department of Ecology and Evolutionary Biology, University of Tennessee, Knoxville, TN 37996, USA Journal Article 2022 12 06 In the framework of collecting and identifying of larger fungi of Iran, specimens of a club fungus were collected from Sangdeh forests (Mazandaran province) in autumn 2022. Specimens were identified as Macrotyphula fistulosa (Holmsk.) R.H. Petersen (Agaricomycetes, Typhulaceae). This is the first report of a species from genus Macrotyphula in Iran. Morphological characteristics of specimens are as follows: Fruitbodies long-cylindrical, simple clubs with rounded, blunt or mitriform tips; solitary to gregarious, ochre to light brown in color; 7–25 cm high and 5–8 mm broad in tip; fruiting on small pieces of rotting wood. Spores white in prints, lacrimiform (teardrop-shaped), smooth, 10–15 × 5–8 µm, hyaline, inamyloid. The species apparently has widespread geographical distribution; Europe, and United States. در چارچوب شناسایی گروه‌های مختلف قارچ‌های ماکروسکوپی ایران، نمونه‌هایی از یک قارچ چماقی شکل، از جنگل های سنگده واقع در استان مازندران، در پاییز 1401 جمع‌آوری گردید. اندام‌های بارده به شکل چماقی کشیده، به طول تا 25 سانتی‌ متر و به عرض تا 8 میلی متر، در بخش عریض نوک اندام بارده و به رنگ آجری تا قهوه‌ای کمرنگ بودند. این اندام‌ها به شکل انفرادی یا در گروه‌هایی روی قطعات چوب و متصل به آن‌ها رشد کرده بودند. مشاهدات میکروسکوپی نشان داد، بازیدیوسپورها اشکی شکل، به ابعاد 8-5 × 15-10 میکرومتر، بی‌رنگ و غیرآمیلویید و نقش اسپوری سفیدرنگ بود. براساس مشخصات فوق، نمونه‌ها تحت نام Macrotyphula fistulosa (Holmsk.) R.H. Petersen (Agaricomycetes, Typhulaceae) شناسایی شدند. این نخستین گزارش از گونه‌ای از جنس Macrotyphula از ایران می‌باشد. این گونه دارای پراکنش جغرافیایی گسترده‌ای در اروپا و آمریکا می‌باشد.

https://rostaniha.areeo.ac.ir/article_128246_aac2c6a2e05ab2da0a3cef435405ce90.pdf